به نام تنها لایق کرنش

و خدا برای مسیری که باید ما را می گذاشت شروع کرد به فکر کردن. تمام مسیر ها منتهی می شد به همین جایی که خدا بدش می آمد ...

سالها تلاش در گرو چند لحظه بود و همین لحظات معین کننده آینده ای که می خواست برای انسان رقم بخورد..

انسان یک گوشه نشسته بود و آینده روی شانه های مسیری رو به خدا حمل می شد...

بهنام

پس از مدت های مدید